Piotr Sikora

Dialog filozoficzny

Co to

Dialog filozoficzny to rozmowa, której celem jest głębsze przemyślenie podstawowych poglądów na temat siebie i świata oraz rozwój umiejętności prowadzenia samodzielnych poszukiwań światopoglądowych i religijnych, a także podejmowania autonomicznych decyzji moralnych.

W trakcie dialogu nie daję porad i nie dostarczam gotowych rozwiązań i odpowiedzi. Raczej stawiam pytania, zwracam uwagę na ważne punkty światopoglądu lub rozumowania rozmówcy, ewentualnie sugeruję pewne możliwe drogi myślenia. Korzystam przy tym ze swojej wiedzy filozoficznej i doświadczenia w filozofowaniu, co jednak nie stawia mnie w pozycji nauczyciela czy eksperta. Moją rolą, filozofującego partnera rozmowy, jest pomoc drugiemu jej uczestnikowi w samodzielnym, lepszym rozeznaniu się we własnych poglądach i w tym, jak wpływają one na jego życie oraz w świadomym i wolnym procesie ewentualnego krytycznego ich przemyślenia i przeformułowania.

Forma

Godzinna sesja rozmowy (w obecnej sytuacji kryzysu pandemicznego prowadzona on-line, przez: Skype, Zoom, Webex).

Ilość sesji i częstotliwość spotkań – do indywidualnego ustalenia.

Dla kogo

  • Zastanawiasz się, co jest w Twoim życiu ważne, a co mniej…
  • Nurtują Cię fundamentalne pytania: o sens życia, naturę miłości, dobro i zło…
  • Chcesz podejmować życiowe, moralne decyzje samodzielnie, ale w sposób przemyślany i uzasadniony…
  • Rodzą się w Tobie pytania i wątpliwości religijne i duchowe…
  • Szukasz sensu tego, co dzieje się z Tobą i wokół Ciebie…
  • Po prostu lubisz myśleć i poszukiwać…

Dialog filozoficzny może być dla Ciebie

O mnie

Filozofuję już prawie trzydzieści lat. 

Studia filozoficzne ukończyłem na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1997 roku. W tym samym roku ukończyłem też studia z teologii na ówczesnej Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W 2002 roku uzyskałem na UJ doktorat z filozofii, a w 2012 – na tej samej uczelni – habilitację.

Obecnie pracuję – filozofuję i uczę studentów – w Akademii Ignatianum w Krakowie. Zajmuję się głównie, choć nie tylko, filozofią religii i egzystencjalnym znaczeniem filozofii. 

Filozofuję więc w przestrzeni akademickiej, ale także – coraz bardziej – w codziennym życiu. Od początku bliska mi była wizja filozofii łączącej wysiłek intelektualny z ćwiczeniem duchowym i egzystencjalnym zaangażowaniem, otwartej na wzajemne wpływy z tradycjami określanymi dziś jako religijne. Takiej, jaką rozwijał Sokrates i Platon, stoicy i neoplatonicy, później Ojcowie Kościoła, a także takiej jaka dominowała w kulturach Indii i Dalekiego Wschodu. Wzorcowym filozofem w tym sensie jest – jak pisze Platon w „Uczcie” – Eros: pół-bóg, który łączy sprawy ludzkie z boskimi.

Jestem członkiem Polskiego Towarzystwa Doradztwa Filozoficznego.

Jestem liderem rodzinnym programu Family ConnectionsTM i członkiem wpierającym Polskiego Towarzystwa Terapii Dialektyczno-Behawioralnej

Ukończyłem także Certyfikowany Kurs Mindfulness w Mindfulness Association Polska. Obecnie jestem w trakcie szkolenia nauczycielskiego.

Jestem chrześcijaninem. W tradycji chrześcijańskiej najważniejsza jest dla mnie kontemplacyjna mądrość ojców pustyni, hezychastów i późniejszych mistyków, zwłaszcza Mistrza Eckharta. Od trzydziestu lat praktykuję medytację chrześcijańską inspirowaną tymi nurtami duchowymi. Bardzo wiele zawdzięczam jednak również mądrości ludzi podążających drogami innych religii – tych, których spotkałem osobiście i tych, którzy żyli przed nami i zostawili swoje pisma. Szczególnie bliska jest mi tradycja buddyjska.

Od ponad dziesięciu lat jestem zaangażowany w międzyreligijne studia nad duchowością i mistyką prowadzone w ramach “The Elijah Interfaith Institute”. Coraz bardziej przekonuję się, że w filozoficzno-życiowych poszukiwaniach warto uczyć się umiejętnie czerpać inspiracje z różnych tradycji duchowych.

Na drodze poszukiwania mądrości najwięcej zawdzięczam jednak mojej Żonie i trójce dzieci.

Sporo piszę, najczęściej w „Tygodniku Powszechnym”, który jest moim drugim miejscem pracy.

Blog

Dążenie tam, gdzie już jesteś

„W miejscu, gdzie naprawdę muszę się znaleźć, muszę już właściwie być”. Czy to zdanie Ludwiga Wittgensteina ujawnia ważną prawdę, czy jest sprytną gierką słowną, stwarzającą przez swoją paradoksalność pozór głębokiego sensu? Przed niebezpieczeństwem roztaczania takich iluzji sensu za pomocą języka sam Wittgenstein przestrzegał – może więc zacytowane tu zdanie nie jest gestem prestidigitatora, lecz przeciwnie: …

Życie w raniącej teraźniejszości

„Nie dbamy nigdy o czas obecny. Uprzedzamy przyszłość, jako zbyt wolno nadchodzącą, jak gdyby chcąc przyspieszyć jej bieg; albo przywołujemy przeszłość, aby ją zatrzymać jako zbyt skwapliwą. Tak nierozsądni jesteśmy, że błąkamy się w czasach, które nie są nasze, nie myśląc o jedynym, który nam przynależy; i tak letcy, że myślimy o chwilach, które nie …

Niepokojący spokój Laozi

Laozi, Stary Mędrzec, uosobienie starożytnego chińskiego poszukiwania mądrości, powiedział: „Mnóstwo rzeczy i spraw – a każda z nich powróci do swych korzeni. Powrót do korzeni nazywam ciszą i spokojem. To jest nazwane powtórnymi narodzinami”. Sentencja sformułowana kilka tysięcy lat temu, a jakoś, w niepokojący sposób, dotyka dzisiejszego – pandemicznego – doświadczenia.  Czyż nie jesteśmy nadal …

Kontakt

pj.sikora@gmail.com

(+48) 509586897